"-Gdy dorastaliśmy,obrazy opowiadały i pokazywały historie. Teraz je
sprzedają, historie i takie tam. Zmieniają się na naszych oczach. Nie wiedzą
nawet jak przedstawiać historie! Ta sztuka została zapomniana. Filmy
sprzedają nam z rabatem obraz świata. Kiedy przyjechałem do Lizbony zrobić ten
mały film, myślałem, że to będzie odskocznia. Rozmawialiśmy o tym,
pamiętasz? Chciałem zrobić czarno-biały film starą ręczną kamerą... w
stylu "Kamerzysty" Bustera Keatona. Chodzić samotnie ulicami, człowiek z
kamerą...
-Niech żyje Dziga Vertov!
- ...zachowując się, jakby cała historia kinematografii nie istniała
żebym mógł zacząć od zera, jak przed 100 laty.
To nie zadziałało, Winter. Wyglądało na to, że zadziała, ale nic z
tego nie wyszło. Naprawdę kocham to miasto! Lizbona! Przez większość czasu
naprawdę je widziałem... swoimi oczami. Ale wycelowanie kamery, jest jak
wycelowanie broni. Za każdym razem, kiedy ustawiałem kamerę... to było
jakbym odbierał życie. Kręciłem i kręciłem, a to wymykało się z moich
rąk, miasto oddalało się coraz dalej i dalej jak w "Alicji w krainie
czarów". Cholera! To stało się nie do wytrzymania. Niszczyło mnie. Dlatego
zadzwoniłem do ciebie. Przez chwilę, uległem iluzji,że dźwięk może coś
zmienić, że Twoje mikrofony tchną życie w mój film. To beznadziejne. To
wszystko jest beznadziejne, Winter! Beznadziejne! Znajdę rozwiązanie, pracuję
nad tym. Posłuchaj!
Obraz bez duszy, nie może niczego przekazać. Jest czysty prawdziwy i
piękny. Można powiedzieć: niewinny. Tak długo jak nie jest skażony, może
pokazywać piękno świata. Jeżeli nie jest wystawiony na widok, obraz i obiekt
należą do siebie, są jednością. Tak, jeśli jednak ktokolwiek zobaczy
obraz, ta rzecz w nim zawarta...umrze."

Wim Wenders "Lisbon Story"